30 mei 2016

Scheiden? Wat te doen met het huis?

Als mensen uit elkaar gaan, is het vaak zo dat men voor een keuze komt te staan: de woning wordt verkocht of één van de partners neemt de woning en de financiering over. Lees verder

Als een van de partners in de woning wil blijven, moet hij éérst bij de bank langs om te weten te komen of die hem ook alléén wil financieren. Als de bank dat wil, kan de partner van hoofdelijke aansprakelijkheid worden ontslagen. Daarna kan de notaris de woning op één naam zetten met de akte van verdeling en levering.

Een voorbeeld. Ans en Bart wonen ongehuwd samen, mét een samenlevingscontract. Zij hebben tien jaar geleden samen een woning gekocht én gefinancierd. Nu gaan zij uit elkaar en Bart wil wel in de woning blijven wonen. Zijn bank vertelt hem dat dit geen probleem zal zijn. Bart zal de hele hypotheek voor zijn rekening nemen. Volgens de bank is dat simpel: Bart en Ans kunnen een onderhandse akte tekenen. Simpel én goedkoop, want een notaris is niet nodig. Is het écht zo simpel?

Gehuwd of niet ... maakt dat iets uit?

Op een heleboel vlakken is het ontbinden van een huwelijk of geregistreerd partnerschap lastiger dan uit elkaar gaan als de partners ‘gewoon’ samenwonen. Er moeten bij ‘officiële’ scheidingen meer formaliteiten in acht worden genomen. Maar als het om de eigen woning gaat, zijn er eigenlijk niet zoveel verschillen. Dit artikel geldt dus voor alle situaties.

Bijzondere afspraken. Het kan natuurlijk zijn dat er in huwelijkse voorwaarden of in een samenlevingscontract afspraken zijn gemaakt over de verdeling van de eigen woning, bijv. in verband met inwonende kinderen. In dat geval gaan die afspraken natuurlijk vóór. Maar ook die afspraken moeten nog door een notaris worden vastgelegd.

Neem jij het huis dan over?

Keuzemoment. Als mensen uit elkaar gaan, is het vaak zo dat men voor een keuze komt te staan: de woning wordt verkocht of één van de partners neemt de woning en de financiering over.

Als Bart in het huis wil blijven wonen, zijn er eigenlijk twee stappen te nemen:

  1. Bart zal bij de bank moeten informeren of de bank vindt dat hij de gehele financiering kan dragen. De bank zal dit willen beoordelen aan de hand van haar regels daarvoor. Als de bank vindt dat Bart goed genoeg is voor de hele financiering, zal zij Ans ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de financiering. Dit ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid kan in een onderhandse akte worden geregeld. Daarvoor hoeven Ans en Bart dus geen extra kosten te maken, bijv. voor een notaris.
  2. Als Bart de hele financiering voor zijn rekening gaat nemen, zal hij ook eigenaar willen worden van de hele woning. Deze tenaamstelling van de woning op één van de partners geschiedt door middel van een akte van verdeling en levering. Dit is een notariële akte waarmee de woning - gelijk aan een overdrachtsakte - geheel op naam wordt gesteld van de ‘overnemende’ partner. Ans en Bart moeten hiervoor dus naar de notaris. De kosten daarvan zijn vergelijkbaar met de ‘normale’ kosten voor het overschrijven van de woning. Het grootste verschil is dat er géén overdrachtsbelasting hoeft te worden betaald. Dat scheelt toch mooi 2%.

Dan verkopen we het huis toch ...

Stel nu dat de bank Bart niet alléén wil financieren en Ans niet uit de hoofdelijke aansprakelijkheid wil ontslaan. Als Ans dan vertrekt uit de woning, is zij nog jarenlang afhankelijk van Bart. Als hij de hypotheek niet meer betaalt, is Ans daar nog steeds aansprakelijk voor, óók al is de relatie al jarenlang ontbonden. En bovendien blokkeert het haar kans om een andere woning te kopen, eventueel met een nieuwe partner.